Waaaaanzinnig optreden van SECONDDANCEDOLL: videokunstenaar Spinsekt en Steefeest, minimal music. Wat een symbiose. Zie foto-album 7/11. Video-impressie volgt. Puur genieten was dit, zij schildert met videobeelden, hij zet zijn muziek eronder, zij reageert op zijn muziek. Als zij dan ook nog in witte vlindercatsuit van Marlijn in eigen beelden een performance doet, valt alles op zijn plek. Puur genieten was dit. Schoonheid, magie!!!

3D Daniel Gould review

Sunday:

It was a walk in the park and the rain through the beautiful Amstelpark to the Glazen Huis for the show "TRANSPARANTIE," by two artists. Marlijn Franken began her career as a theater and film costume designer. About four years ago when the creative challenges for those two mediums began to diminish she turned her talent to using fabric and material in a conceptual manner or, in other words, to become an artist. Her first efforts echoed the fashion influences that she was familiar with, but the current work is a clear break from that, though there are a few examples of earlier style of her work on display. She features, in this show, 30 to 100+ cms., high stela like objects which are often presented as a pair. They are made from a synthetic fabric material and layered strip-by-strip into a monumental form. Considering that it is fabric they are far from being colorful which you might expect. She uses the hues of bronze, gold, ochres and subdued blues, oranges and ochres. There is also a series where she has molded the torso of a nude into the fabric with subtle visual results. The piece hangs from the ceiling or a wall. Your choice. There are three or four "dresses" on display, but 3D isn’t sure you can wear them. The show stopper is a two minute video loop with a full 60 minute new age musical composition. Franken shot half of it in Amstelpark capturing the onslaught of autumn with its falling leaves. But, in her editing, she has turned this simple idea into a conceptual and abstract manifestation of the event. Nice! (40×23010 cms., @ 250 euro; 80x35x20 cms., @ 750 euro;  230x80x30 cms., @ 1,250; 125x125x70 cms., @ 1,500 euro.)  Five red dots at opening.

Anita de Harde has a unique voice which she vocalizes by combining geometric abstraction with the figurative. She expresses these two styles in a different way with each individualistic work. In one series, the human form is seen only from the waist down and with its shadow, but even that she expresses not as a mirror image but as an abstraction. The paintings are mixed media in both oil and acrylic as well as gold leaf and the latter is used subtlety. (30×40 cms., drawings in acrylic on paper @ 175 euro; 70×70 cms., oil/acrylic on canvas @ 750 euro; 120×100 cms., oil/acrylic on canvas @ 1,950 euro.)  Until 15th November. N.B. Each Saturday and Sunday there is a program of music until the closing. There is also a workshop on Fridays at 15-17:00. For more info: www.transparantie.web-log.nl

*** 

5/11/09

Ondanks de strooomende regen, 170 bezoekers! De stand is nu 5 ‘red dots’. Rob Perrée hield een prachtige openingsspeech. Supercity Band – helaas zonder zanger/gitarist Yvo, maar mét spontaan meezingende Sylvia, zette een fijne sfeer neer. Waanzinnig lekkere catering van ChefSjoerd.

Foto: Roberto Martini. Meer foto’s volgen.

De expositie staat/hangt. Er is hard gewerkt, met de nodige feedback staat het geheel als een huis! Veel respons. Al 3 rode stickers, vòòr de opening!!! Een impressie:

Zaterdag 7 oktober gaf Seconddancedoll (videokunstenaar Spinsekt / Steefeest minimal music) een hallucinerende performance in het Glazen Huis- in een door Marlijn ontworpen catsuit. Genieten!!!

Gedeelte van Marlijn’s video-installatie November, metersgroot op de achterwand via beamerprojectie. Duizenden herfstbladeren ervoor op de grond. Muziek: Martin Weber-Caspers

Supercity Band, hier live in Ruigoord 5.7.09, speelde op onze opening! Video-impressie volgt nog.

We hebben een spreker; Rob Perrée zal onze expositie openen! Hij is kunstcriticus (Kunstbeeld) en curator. In augustus schreef hij een stuk over ons project, zie de betreffende pagina op deze site.

Een samenwerkingsproject van Marlijn Franken en Anita de HardeTRANSPARANTIE IN ERE HERSTELDEr zijn periodes waarin een bepaalde beroepsgroep met een bepaald woord of een bepaald begrip aan de haal gaat. Dat was het geval met ‘transparantie’. Politici gingen het te pas en te onpas gebruiken om hun potentiële kiezers duidelijk te maken hoe goed zij in staat waren de taal van het volk te spreken en te begrijpen. Dusdoende haalden ze iedere nuance uit het woord en verminkten het tot een afgetrapt, hol en nietszeggend cliché.Gelukkig zijn er dan altijd schrijvers of kunstenaars die zo’n woord zijn kleurrijke en gelaagde inhoud teruggeven en ervoor zorgen dat het in zijn oorspronkelijke staat zijn renaissance beleeft in de Grote Van Dale.Kunstenaars Marlijn Franken en Anita de Harde doen dat in hun gezamenlijke, multimediale project ‘Transparantie’, dat zich presenteert in ‘Het Glazen Huis’ in het Amsterdamse Amstelpark.Marlijn Franken (Amsterdam) is oorspronkelijk kledingontwerper. Als kunstenaar is ze autodidact. Hoewel ze in opdracht nog altijd kledingstukken ontwerpt, worden deze in haar vrije werk geleidelijk maar onvermijdelijk steeds minder draagbaar. Ze veranderen in objecten en installaties die in hun vorm en materiaalkeuze weliswaar nog herinneren aan hun praktische verleden, maar die steeds meer hun eigenwijze weg gaan en kiezen voor de absolute artistieke vrijheid. Voor dit project maakt ze objecten en sculpturen van metaalzijde. Die transparante stof bewerkt ze met een kleurloze hars die de belangrijkste kenmerken ervan – glans en transparantie – in tact houdt, maar die de stof tegelijkertijd een flexibel soort substantie geeft. Zo ontstaan werken die menselijke figuren suggereren, waarin menselijke figuren hun sporen hebben achtergelaten of die zelfs de indruk wekken dat ze door de mens zijn verlaten. Een emotionele lading die wordt versterkt doordat de werken zowel licht vangen, via het metaal in de zijde, als licht doorlaten. Dat proces is gekoppeld aan het moment van de dag en de daarbij horende lichtval. Dat maakt dat één werk bijvoorbeeld ’s morgens een andere gedaante heeft, en dus een andere gevoelswaarde representeert, dan ’s middags.Anita de Harde (Lelystad) maakt schilderijen waarop menselijke figuren hun schaduw letterlijk vooruit werpen. Vaak is de figuur zelf niet of nog maar gedeeltelijk te zien. De suggestie die daarvan uitgaat, namelijk dat de schaduw belangrijker is dan de mens zelf, wordt bevestigd door één van de titels van haar schilderijen. ‘Inner self’. Schaduw en ziel zijn inwisselbaar geworden. Omdat De Harde de verf die ze gebruikt combineert met gel, geeft ze niet alleen ruimte aan het toeval – gel laat zich niet sturen – , er ontstaat tevens een transparante gelaagdheid. De verflagen reageren op elkaar én geven doorzicht. In een aantal werken zorgt de gel voor het effect van water en transformeren de schaduwen in spiegelbeelden. Het is haast vanzelfsprekend dat Anita de Harde naast schilderijen ook foto’s bijdraagt. In dat medium kan ze het spel van licht en donker, van schaduw en lichtval verder verfijnen en uitwerken. Ze kan fragmenten uit de werkelijkheid lichten die zich, door de technische kwaliteiten van het medium, lenen voor een symbolische verdieping en een persoonlijke interpretatie. Marlijn Franken en Anita de Harde werken niet alleen samen in dit project omdat er in hun werk thematische overeenkomsten zijn. Ze gaan ook daadwerkelijk werken samen maken. Er komen korte video’s waarbij de één het beeld en de ander het geluid levert. Verder ontstaan er schilderijen die zich laten inspireren door sculpturen en omgekeerd. Bovendien worden ook de basismaterialen – zijde en linnen – onderling uitgewisseld. Die samenwerking laat zich niet plannen en kan tot vlak voor de opening van het project verrassingen opleveren. Voor het publiek, maar niet in de laatste plaats voor de kunstenaars zelf. Rob PerréeAmsterdam, augustus 2009.

Een samenwerkingsproject van Marlijn Franken en Anita de HardeTRANSPARANTIE IN ERE HERSTELDEr zijn periodes waarin een bepaalde beroepsgroep met een bepaald woord of een bepaald begrip aan de haal gaat. Dat was het geval met ‘transparantie’. Politici gingen het te pas en te onpas gebruiken om hun potentiële kiezers duidelijk te maken hoe goed zij in staat waren de taal van het volk te spreken en te begrijpen. Dusdoende haalden ze iedere nuance uit het woord en verminkten het tot een afgetrapt, hol en nietszeggend cliché.Gelukkig zijn er dan altijd schrijvers of kunstenaars die zo’n woord zijn kleurrijke en gelaagde inhoud teruggeven en ervoor zorgen dat het in zijn oorspronkelijke staat zijn renaissance beleeft in de Grote Van Dale.Kunstenaars Marlijn Franken en Anita de Harde doen dat in hun gezamenlijke, multimediale project ‘Transparantie’, dat zich presenteert in ‘Het Glazen Huis’ in het Amsterdamse Amstelpark.Marlijn Franken (Amsterdam) is oorspronkelijk kledingontwerper. Als kunstenaar is ze autodidact. Hoewel ze in opdracht nog altijd kledingstukken ontwerpt, worden deze in haar vrije werk geleidelijk maar onvermijdelijk steeds minder draagbaar. Ze veranderen in objecten en installaties die in hun vorm en materiaalkeuze weliswaar nog herinneren aan hun praktische verleden, maar die steeds meer hun eigenwijze weg gaan en kiezen voor de absolute artistieke vrijheid. Voor dit project maakt ze objecten en sculpturen van metaalzijde. Die transparante stof bewerkt ze met een kleurloze hars die de belangrijkste kenmerken ervan – glans en transparantie – in tact houdt, maar die de stof tegelijkertijd een flexibel soort substantie geeft. Zo ontstaan werken die menselijke figuren suggereren, waarin menselijke figuren hun sporen hebben achtergelaten of die zelfs de indruk wekken dat ze door de mens zijn verlaten. Een emotionele lading die wordt versterkt doordat de werken zowel licht vangen, via het metaal in de zijde, als licht doorlaten. Dat proces is gekoppeld aan het moment van de dag en de daarbij horende lichtval. Dat maakt dat één werk bijvoorbeeld ’s morgens een andere gedaante heeft, en dus een andere gevoelswaarde representeert, dan ’s middags.Anita de Harde (Lelystad) maakt schilderijen waarop menselijke figuren hun schaduw letterlijk vooruit werpen. Vaak is de figuur zelf niet of nog maar gedeeltelijk te zien. De suggestie die daarvan uitgaat, namelijk dat de schaduw belangrijker is dan de mens zelf, wordt bevestigd door één van de titels van haar schilderijen. ‘Inner self’. Schaduw en ziel zijn inwisselbaar geworden. Omdat De Harde de verf die ze gebruikt combineert met gel, geeft ze niet alleen ruimte aan het toeval – gel laat zich niet sturen – , er ontstaat tevens een transparante gelaagdheid. De verflagen reageren op elkaar én geven doorzicht. In een aantal werken zorgt de gel voor het effect van water en transformeren de schaduwen in spiegelbeelden. Het is haast vanzelfsprekend dat Anita de Harde naast schilderijen ook foto’s bijdraagt. In dat medium kan ze het spel van licht en donker, van schaduw en lichtval verder verfijnen en uitwerken. Ze kan fragmenten uit de werkelijkheid lichten die zich, door de technische kwaliteiten van het medium, lenen voor een symbolische verdieping en een persoonlijke interpretatie. Marlijn Franken en Anita de Harde werken niet alleen samen in dit project omdat er in hun werk thematische overeenkomsten zijn. Ze gaan ook daadwerkelijk werken samen maken. Er komen korte video’s waarbij de één het beeld en de ander het geluid levert. Verder ontstaan er schilderijen die zich laten inspireren door sculpturen en omgekeerd. Bovendien worden ook de basismaterialen – zijde en linnen – onderling uitgewisseld. Die samenwerking laat zich niet plannen en kan tot vlak voor de opening van het project verrassingen opleveren. Voor het publiek, maar niet in de laatste plaats voor de kunstenaars zelf. Rob PerréeAmsterdam, augustus 2009.

Tweede presentatiemoment: weekend 3 + 4 oktober. Marlijn’s atelier is opgeruimd en als galerie/atelier ingericht. In 2 middagen bezochten ruim 300 geïnteresseerden het atelier. De meesten gingen met onze mooie flyer naar huis en velen van hen zijn van plan ‘Transparantie’ in november te bezoeken. Veel positieve feedback! Zie ook www.openateliersdepijp.nl

Ons eerste presentatiemoment op een drukbezochte Kunstcuyp in Amsterdam. 500 folders/uitnodigingen gericht uitgereikt. Een succes.